Maracanã

| Nazwa: Maracanã |
| Pełna nazwa: Estádio Jornalista Mário Filho |
| Pojemność: 103 022 |
| Miejsca siedzące: 77 743 |
| Miejsca stojące: 25 300 |
| Miejsca dla VIP-ów: 1 830 |
| Miejsca dla prasy: 738 |
| Miejsca kryte: 62 000 |
| Lata budowy: 1948-1950 (1965) |
| Data otwarcia: 16 czerwca 1950 |
| Rekordowa frekwencja: 199.854; 16 lipca 1950; Mecz: Brazylia- Urugwaj (1:2); Bramki: Friaca 48’ - Schiaffino 68’, Ghiggia 81’ |
| Wymiary boiska: 110m x 75 m |
| Nawierzchnia: trawiasta |
| Najlepszy strzelec Zico - 330 bramkek |
| Architekci: Raphaël Galvão i Pedro Paulo Bernardes Bastos |
| Uwagi: Stadion w trakcie modernizacji |
Maracanã (oficjalna nazwa port. Estádio Mário Filho) - największy obecnie stadion świata, zbudowany w Rio de Janeiro (Brazylia) w latach 1948-1951 na obszarze 200 ha. Może pomieścić na meczu piłkarskim lub zawodach lekkoatletycznych 140 tys. widzów. Finał piłkarskich MŚ w 1950 oglądało oficjalnie 173 850 widzów, ale Księga Guinnessa podaje, że na trybuny przedostały się aż 263.854 osoby. Oficjalna pojemność stadionu wynosi 120.045. Kluby grające na Maracãnie: Botafogo, Flamengo, Fluminense oraz Vasco da Gama. Stadion Maracanã uważany jest w Brazylii za największy cud architektury sportowej a także największą świątynię drugiej brazylijskiej religii – futbolu. Jest stadionem narodowym, Według konwencji haskiej z 14 maja 1954 r. jest dobrem narodowym, a tym samym posiada status zabytku.
Stadion zbudowany jest na planie koła z częściowo zadaszonymi trybunami. Ma dwa duże pierścienie położonych wokół całego boiska, rzędów miejsc do siedzenia. W najwyższym punkcie mierzy tylko 24 m (78 stóp) wysokości. Elewacja jest ukształtowana przez solidnie wzmocnioną betonową konstrukcję, na którą składa się 60 dużych filarów w kształcie litery "Y". Te filary podtrzymując belki nośne, potęgują wzrokowo eliptyczny obwód stadionu. W latach pięćdziesiątych XX w., Maracanã była nie tylko jednym z najbardziej luksusowych stadionów na świecie, ale również stadionem bardzo funkcjonalnym i bezpiecznym. Dwie szerokie zewnętrzne kondygnacje, które łączą górne rzędy stadionu z otaczającym parkiem gwarantują w razie potrzeby jego szybką ewakuację.
Po wygraniu organizacji Mistrzostw Świata w roku 1950 przez Brazylie tamtejsze władze zadecydowały by zbudować stadion specjalnie na ten turniej. Autorami projektu stadionu są dwaj brazylijscy architekci Raphaël Galvão i Pedro Paulo Bernardes Bastos. Budowę stadionu rozpoczęto 2 sierpnia 1948 roku. Stadion został zbudowany w bardzo szybkim tempie bo zaledwie w przeciągu dwóch lat. Pierwszy mecz na Maracãnie odbył się 16 czerwca 1950 a na przeciw siebie staneły drużyny All-Stars Rio de Janeiro i All-Stars São Paulo, spotkanie zakończyło się wygraną 3-1 zawodników z Rio. Pierwszą bramkę na Maracãnie zdobył Didi. Rozpoczęły się Mistrzostwa Świata 50' a tak naprawdę stadion był niedokończony, bramowało toalet, miejsc dla prasy i wielu innych rzeczy. Mimo, iż stadion był niedokończony FIFA zezwoliła na rozgrywanie spotkań mundialu na Maracãnie. 24 czerwca 1950 Brazylia pokonuje Meksyk 4-0 a spotkanie odbyło się na Maracãnie. Jak dobrze wiemy mundial w 50' nie był szczęśliwy dla gospodarzy Brazylijczyków, którzy w finale przegrali z Urugwajem 1-2, Canarinhos nie pomogli nawet licznie zgromadzeni kibice na Maracãnie.
Po mistrzostwach świata w 1950 roku na Maracãnie swoje mecze rozpoczęły rozgrywać największe kluby w Rio de Janeiro: CR Flamengo, Botafogo FR, Fluminense FC, CR Vasco da Gama, na stadionie także kilkakrotnie rozgrywane były finały Copa do Brasil i Campeonato Carioca. W 1965 roku, po 17 latach od rozpoczęcia budowy stadion w końcu został ukończony. We wrześniu 1966 roku brazylijski dziennikarz sportowy Mário Filho, podczas komentowania jednego ze spotkań umiera, na jego cześć stadion przyjął nazwę Estádio Jornalista Mário Filho. W 1969 roku legendarny Pelé zdobył swoja tysięczna bramkę w karierze właśnie na Maracãnie. W 1989 roku legenda Flamengo - Zico zdobył na Maracãnie swoją ostatnią bramkę w barwach Fla. W sumie Zico na Maracãnie zdobył aż 330 bramki.
Etymolodzy wywodzą nazwę stadionu Maracanã od nazwy jednej z dzielnic Rio de Janeiro, Maracany oraz od nazwy małej rzeki Maracan, przepływającej w sąsiedztwie stadionu (obecnie płynie podziemnym kanałem). Te z kolei nazwy pochodzą od nazwy popularnej w Brazylii papugi ary maracany (Primolius maracanã).
Stadion posiada swoje muzeum, umiejscowione naprzeciwko głównego wejścia. Gości wita podobizna Ronaldo, który jest obwiązany ogromną flagą Brazylii na kształt sari. Na ścianach korytarzy wiszą stare zdjęcia upamiętniające pięć MŚ wygranych przez reprezentację tego kraju. W gablotach można oglądać buty, zużyte piłki, koszulki (między innymi wielkiego Pelego, z numerem 10). Każdy niemalże przedmiot ozdobiony jest podpisem jednego z brazylijskich bogów piłki nożnej.
Na wzór Hollywood, Maracanã ma też swoją Aleję Gwiazd. Tu, na wieczną pamiątkę, swoje stopy odcisnęli najwięksi piłkarze w historii. Zaczęło się od Pelego i Zico, a potem w ich ślady poszli Garrincha, Roberto Dinamite, a także inne gwiazdy m.in. Ronaldo, które tworzyły historię potężnego spodka.
Stadion zbudowany jest na planie koła z częściowo zadaszonymi trybunami. Ma dwa duże pierścienie położonych wokół całego boiska, rzędów miejsc do siedzenia. W najwyższym punkcie mierzy tylko 24 m (78 stóp) wysokości. Elewacja jest ukształtowana przez solidnie wzmocnioną betonową konstrukcję, na którą składa się 60 dużych filarów w kształcie litery "Y". Te filary podtrzymując belki nośne, potęgują wzrokowo eliptyczny obwód stadionu. W latach pięćdziesiątych XX w., Maracanã była nie tylko jednym z najbardziej luksusowych stadionów na świecie, ale również stadionem bardzo funkcjonalnym i bezpiecznym. Dwie szerokie zewnętrzne kondygnacje, które łączą górne rzędy stadionu z otaczającym parkiem gwarantują w razie potrzeby jego szybką ewakuację.
Po wygraniu organizacji Mistrzostw Świata w roku 1950 przez Brazylie tamtejsze władze zadecydowały by zbudować stadion specjalnie na ten turniej. Autorami projektu stadionu są dwaj brazylijscy architekci Raphaël Galvão i Pedro Paulo Bernardes Bastos. Budowę stadionu rozpoczęto 2 sierpnia 1948 roku. Stadion został zbudowany w bardzo szybkim tempie bo zaledwie w przeciągu dwóch lat. Pierwszy mecz na Maracãnie odbył się 16 czerwca 1950 a na przeciw siebie staneły drużyny All-Stars Rio de Janeiro i All-Stars São Paulo, spotkanie zakończyło się wygraną 3-1 zawodników z Rio. Pierwszą bramkę na Maracãnie zdobył Didi. Rozpoczęły się Mistrzostwa Świata 50' a tak naprawdę stadion był niedokończony, bramowało toalet, miejsc dla prasy i wielu innych rzeczy. Mimo, iż stadion był niedokończony FIFA zezwoliła na rozgrywanie spotkań mundialu na Maracãnie. 24 czerwca 1950 Brazylia pokonuje Meksyk 4-0 a spotkanie odbyło się na Maracãnie. Jak dobrze wiemy mundial w 50' nie był szczęśliwy dla gospodarzy Brazylijczyków, którzy w finale przegrali z Urugwajem 1-2, Canarinhos nie pomogli nawet licznie zgromadzeni kibice na Maracãnie.
Po mistrzostwach świata w 1950 roku na Maracãnie swoje mecze rozpoczęły rozgrywać największe kluby w Rio de Janeiro: CR Flamengo, Botafogo FR, Fluminense FC, CR Vasco da Gama, na stadionie także kilkakrotnie rozgrywane były finały Copa do Brasil i Campeonato Carioca. W 1965 roku, po 17 latach od rozpoczęcia budowy stadion w końcu został ukończony. We wrześniu 1966 roku brazylijski dziennikarz sportowy Mário Filho, podczas komentowania jednego ze spotkań umiera, na jego cześć stadion przyjął nazwę Estádio Jornalista Mário Filho. W 1969 roku legendarny Pelé zdobył swoja tysięczna bramkę w karierze właśnie na Maracãnie. W 1989 roku legenda Flamengo - Zico zdobył na Maracãnie swoją ostatnią bramkę w barwach Fla. W sumie Zico na Maracãnie zdobył aż 330 bramki.
Etymolodzy wywodzą nazwę stadionu Maracanã od nazwy jednej z dzielnic Rio de Janeiro, Maracany oraz od nazwy małej rzeki Maracan, przepływającej w sąsiedztwie stadionu (obecnie płynie podziemnym kanałem). Te z kolei nazwy pochodzą od nazwy popularnej w Brazylii papugi ary maracany (Primolius maracanã).
Stadion posiada swoje muzeum, umiejscowione naprzeciwko głównego wejścia. Gości wita podobizna Ronaldo, który jest obwiązany ogromną flagą Brazylii na kształt sari. Na ścianach korytarzy wiszą stare zdjęcia upamiętniające pięć MŚ wygranych przez reprezentację tego kraju. W gablotach można oglądać buty, zużyte piłki, koszulki (między innymi wielkiego Pelego, z numerem 10). Każdy niemalże przedmiot ozdobiony jest podpisem jednego z brazylijskich bogów piłki nożnej.
Na wzór Hollywood, Maracanã ma też swoją Aleję Gwiazd. Tu, na wieczną pamiątkę, swoje stopy odcisnęli najwięksi piłkarze w historii. Zaczęło się od Pelego i Zico, a potem w ich ślady poszli Garrincha, Roberto Dinamite, a także inne gwiazdy m.in. Ronaldo, które tworzyły historię potężnego spodka.
Następny/Ostatni mecz

Caracas - Flamengo
Data: 10.03.2010
Godzina: 22:20 (03:20 czas w Polsce)
Rozgrywki: 2 kolejka Libertadores
Stadion: Brígido Iriarte
Godzina: 22:20 (03:20 czas w Polsce)
Rozgrywki: 2 kolejka Libertadores
Stadion: Brígido Iriarte

Resende 0-4 Flamengo
Data: 06.03.2010
Godzina: 19:30 (23:30 czas w Polsce)
Rozgrywki: 3 kolejka Taça Rio
Stadion: Raulino de Oliveira
Godzina: 19:30 (23:30 czas w Polsce)
Rozgrywki: 3 kolejka Taça Rio
Stadion: Raulino de Oliveira
Tabela
| Lp. | Drużyna | M | Pkt. |
| 1. | Flamengo | 3 | 9 |
| 2. | Fluminense | 2 | 6 |
| 3. | Volta Redonda | 3 | 6 |
| 4. | Boavista-RJ | 2 | 6 |
| 5. | Olaria | 2 | 6 |
| 6. | Bangu | 3 | 3 |
| 7. | Duque de Caxias | 2 | 3 |
Foto tygodnia
Strzelcy
| Lp. | Zawodnik | Drużyna | Br |
| 1. | Vágner Love | Flamengo | 10 |
| 2. | Dodô | Vasco | 8 |
| 3. | Tássio | Volta Redonda | 7 |
| 4. | Loco Abreu | Botafogo | 6 |
| 5. | Léo Guerreiro | Boavista | 6 |
| 6. | Marcelo Ramos | Madureira | 6 |
| 7. | Adriano | Flamengo | 5 |
Multimedia
Skrót spotkania Flamengo 1-2 Botafogo.
home
kontakt
ulubione








